زمینه و هدف:
سلامت نفس در زندگی انسان جایگاه ویژه‌ای دارد. از نگاه قرآن «هلوع» همچون صفت ذاتی آدمی،  نخستین عامل تهدیدکننده سلامت نفس بیان‌شده؛ این ویژگی ذاتی باعث می‌شود آدمی در هنگام برخورد با شر مضطرب و لرزان گردد و هنگامی‌که به او خیری رسد، گرفتار تنگ‌چشمی گردد. لرزان شدن نفس و گرفتار آمدن آن در دام آز، نفس را از حالت ترازمندی بیرون کرده و مایه بیماری می‌گردد، قرآن کریم، نماز را بهترین چاره‌گری نگهداشت نفس می‌داند که آدمی را در حالت ترازمندی نگه می‌دارد و در صورت دگرگون شدن، می‌تواند آن را به حالت ترازمندی برگرداند.
 هدف از انجام این پژوهش بررسی بستگی میزان پایبندی به نماز و آثار آن بر سلامت نفس و چیرگی انسان بر اضطراب مبتنی بر خوانش سوره معارج است.
روش کار:
این پژوهش به روش کتابخانه‌ای انجام شد و برای گردآوری داده‌ها به منابع تفسیری و پژوهش‌های انجام گرفته مراجعه شد.
یافته‌ها:
یافته‌های پژوهش نشان داد، بر پایه خوانش سوره معارج، نماز نخستین کنشگر تأثیرگذار در سلامت نفس است. چراکه با ایجاد دگرگونی در اندیشه‌ و نگرش‌ نمازگزار زمینه‌ساز پیش‌گیری از نا ترازمندی نفس می‌شود و از راه چیرگی بر انگیزه‌ها و انفعال‌ها بیماری‌های نفس را درمان می‌کند و سرانجام نماز مایه شکوفایی فضایل اخلاقی است که نقش بنیادین در سلامت نفس دارند.
نتیجه‌گیری:
برآمدهای پژوهش نشان می‌دهد پای‌بست بودن به نماز شرط بنیادین تأثیرگذاری آن بر سلامت نفس است و هراندازه پای‌بستی به نماز بیشتر باشد، فرد از برکات بیشتری نیز برخوردار خواهد بود.
ازاین‌رو، بایسته است با بیان سودمندی‌های آن در برنامه‌های آموزشی و کلاس‌های روشنگری‌ زمینه و بستر انگیزش همگان بر خواندن نماز فراهم شود تا افراد بیشتری به‌سوی این فریضه سوق داده‌شود.